രണ്ട് നഗരങ്ങളിളെ  ശീതീകരിച്ച രണ്ട് മുറികളിൾ രണ്ട് മനുഷ്യർ,

അവരിലൊരാൾ ഒരു കവിത കുറിച്ചു

അവസാന വരി എഴുതി മുഴുമിപ്പിക്കും മുൻപ് 

രണ്ടാമത്തെയാൾ മധുരമായത് പാടാൻ തുടങ്ങി, 

ഇടർച്ചകളൊന്നുമില്ലാതെ...

രണ്ട് നഗരങ്ങൾക്കിടയിൽ പെട്ടെന്ന് 

ഒരു ഇടനാഴി രൂപപ്പെടുകയും, 

ആ പാട്ട് പ്രതിധ്വനിക്കുകയും ചെയ്തു

ഒരു പിയാനോ കട്ടിലിൽ നനുത്ത വിരലുകളമർന്ന് 

അതൊരു പ്രണയഗാനമായി...

എഴുതിയവനും, പാടിയവളും നഗര സീമകളെ 

കീറിമുറിച്ച് കടൽതീരത്തെത്തി

അവരുടെ ആകാശങ്ങൾ എന്നും ഒന്നായിരുന്നല്ലോ എന്ന് വെറുതെയോർത്തു...